0 1 min 2 mths

நாகர்கோவிலை சேர்ந்த சகோதரர் கூறுகிறார்…

எனது சொந்த ஊரான நாகர்கோவில் இருந்து ஒரு வேலைக்கான இன்டர்வியூவிற்காக, பெங்களூருக்கு சென்றிருந்தேன். எனக்கு அந்த ஊரில் அவ்வளவு பழக்கம் இல்லாததால், அங்குமிங்குமாக கேட்டு விசாரித்து, அந்த நிறுவனத்தை அடைந்தேன். இன்டர்வியூவில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நான், நாளை மீண்டும் வரும்படி கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டேன்.

முதல் நாளிலேயே எனது சான்றிதழ்கள் அனைத்தையும் பரிசோதனை செய்யாமல், அடுத்த நாள் வரும் போது அதை எடுத்து வருமாறு கூறினர். இதனால் அங்கிருந்து நான் தங்கியிருந்த இடத்திற்கு வர ஒரு ஆட்டோ பிடித்தேன்.

அந்நிறுவனத்தில் என்னை தேர்ந்தெடுத்துவிட்டதால், பணியாளர்களுக்கு வழங்கப்படும் கம்பெனி பேக் மற்றும் சில காரியங்களை என்னிடம் அளித்திருந்தனர். என்னிடம் ஏற்கனவே ஒரு பேக் இருந்த நிலையில், புதிய பேக்கில் கம்பெனியின் காரியங்களை எல்லாம் வைத்துக் கொண்டு ஆட்டோவில் பயணித்தேன்.

எனது சொந்த ஊரில் இருந்து வந்து, பெங்களூரில் வேலை கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் ஆட்டோவில் பயணித்தேன். எனக்கு முகவரி சரியாக தெரியாத காரணத்தால், ஆட்டோக்காரரிடம் நான் குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு செல்ல எளிதாக இருக்கும் வகையில், ஒரு சாலையின் சந்திப்பில் கொண்டு வந்துவிட்டார் ஆட்டோ டிரைவர். அங்கிருந்து நான் செல்ல நினைக்கும் இடத்திற்கு சென்றுவிடலாம் என்று கூறிவிட்டு கிளம்பிவிட்டார்.

நானும் கம்பெனியில் இருந்து கிடைத்த பேக்கை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு, எனது சொந்த பேக்கை ஆட்டோவிலேயே வைத்துவிட்டு, ஆட்டோக்காரர் கூறிய பாதையில் கொஞ்ச தூரம் நடக்க துவங்கிவிட்டேன். அப்போது தான் எனது பேக்கை ஆட்டோவில் தவறவிட்டது ஞாபகத்திற்கு வந்தது. ஆனால் நான் பயணித்த ஆட்டோ அதற்குள் என் கண்ணில் இருந்து மறைந்திருந்தது.

மேற்கொண்டு எதுவும் செய்ய முடியாமல், நான் தங்கியிருந்த இடத்தை அடைந்தேன். நான் தவறவிட்ட பேக்கில், இதுவரை நான் படித்த எல்லா படிப்புகளின் ஒரிஜினல் சான்றிதழ்கள், பாஸ்போர்ட் உள்ளிட்ட பல முக்கிய ஆவணங்கள் இருந்தன. இதனால் எனக்கு வேலை கிடைத்த அலுவலகத்தில் நாளை எனது ஒரிஜினல் சான்றிதழ்களை கேட்டால் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் பதட்டத்தில் தவித்தேன். மேற்கொண்டு எதுவும் செய்ய முடியாமல், தேவனை நோக்கி ஜெபித்தேன்.

“ஆண்டவரே, எனது சான்றிதழ்கள் தொலைந்து போக வேண்டும் என்பது உமது சித்தமானால், அது போகட்டும். ஆனால் அப்படியில்லை எனில் அது எனக்கு திரும்ப கிடைக்க வேண்டும். ஏனெனில் உம்மை தவிர, இந்த சூழ்நிலையில் வேறு யாராலும் என்னை காப்பாற்ற முடியாது” என்று ஜெபித்தேன்.

அன்று மாலையில் வீட்டில் இருந்த போது, எனது மொபைல்போனிற்கு ஒரு அழைப்பு வந்தது. பேசியவர், அப்பகுதியை சேர்ந்த டிராபிக் போலீஸாக இருந்தார். அவர் என்னிடம் பெயரை விசாரித்து, எனது சான்றிதழ்களை கொண்ட பேக், தன்னிடம் கிடைத்திருப்பதாகவும், அதை குறிப்பிட்ட இடத்தில் வந்து பெற்று கொள்ளுமாறும் கூறினார்.

உடனே சம்பவ இடத்திற்கு சென்ற போது, எனது பேக்கில் இருந்த எல்லா சான்றிதழ்களும் தனித்தனியாக வைக்கப்பட்டிருந்தன. அதில் என் மொபைல்போன் நம்பர் கிடைக்குமா என்று தேடி பார்த்த போலீஸார், நான் ஊரில் இருந்து பெங்களூருக்கு பயணித்த கே.பி.என். பஸ் டிக்கெட்டை கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

கே.பி.என். அலுவலகத்தை தொடர்பு கொண்டு, எனது மொபைல்பேன் எண்ணை பெற்று, என்னை அழைத்ததாக போலீஸார் கூறினர். மேலும் நான் தவறவிட்ட ஆட்டோவை டிராஃபிக்கில் நின்ற போது, போலீஸார் கண்டதாகவும், அதில் இருந்த பேக் குறித்து விசாரித்து, எடுத்து வைத்ததாகவும் கூறினர்.

போலீஸாருக்கும், கே.பி.என்.டிராவல்ஸ் அலுவலக ஊழியர்களுக்கும் நன்றிகளை தெரிவித்துவிட்டு, சந்தோஷத்தோடு என் சான்றிதழ்களுடன் தங்கியிருந்த இடத்திற்கு திரும்பினேன். வீட்டிற்கு வந்து கண்ணீரோடு தேவனுக்கு நன்றிகளையும், ஸ்தோத்திரங்களையும் செலுத்தினேன்.

இந்த சம்பவத்தில் இருந்து எந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையிலும், யாராலும் உதவி செய்ய முடியாமல் தவிக்கும் போது, நம் தேவன் ஏற்ற சமயத்தில் உதவியாளராக செயல்படுகிறார் என்பதை புரிந்து கொண்டேன். என் வாழ்க்கையில் தேவன் செய்த எல்லா நன்மைகளுக்காகவும் நன்றியுள்ள இதயத்தோடு அவரை துதிக்கிறேன்.

Spread the Gospel

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *