0 1 min 2 mths

கர்த்தருடைய தூதனானவர் அவனுக்குத் தரிசனமாகி: பராக்கிரமசாலியே கர்த்தர் உன்னோடே இருக்கிறார் என்றார். நியாயாதிபதிகள்: 6.12

கர்த்தருக்கு முன்பாக இஸ்ரவேல் மக்கள் பாவம் செய்த போது, தேவனால் கைவிடப்பட்டு மீதியானியரின் பிடியில் சிக்கி தவித்தனர். அப்போது கர்த்தரை நோக்கி கூப்பிட்ட போது, தேவன் இரங்கி கிதியோனை இரட்சகனாக அளிக்கிறார். தேவ தூதன் கிதியோனை சந்தித்து, அந்த பணிக்காக அழைத்த வசனத்தை குறித்து தியானிப்போம்.

கிதியோனை முதல் முதலாக தேவ தூதன் சந்தித்த போது, பராக்கிரமசாலியே என்று அழைத்தாலும், உண்மையில் அவர் மிகவும் பயந்த சுபாவம் கொண்ட மனிதனாக இருந்தார் என்பதை அதற்கு பின்வரும் வசனங்களை (நியாயாதிபதிகள்:6.27, 36-40, 7:10-11) படித்தால் அறிந்து கொள்ளலாம். ஆனால் அவரை தான் தேவன், எடுத்து பயன்படுத்துகிறார். அதன்மூலம் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு பெரிய வெற்றியையும் அளிக்கிறார்.

இன்று நம்மையும் தேவன் பெரிய நோக்கத்தோடு, பெயர் சொல்லி அழைத்து இரட்சிப்பை அளித்துள்ளார். ஏதோ நாம் இரட்சிக்கப்பட்டோம், அமைதியாக வாழ்ந்து பரலோகத்திற்கு சென்றால் சரி என்று இருக்க கூடாது. தேவன் நம் மூலம் செய்ய விரும்பும் காரியங்களை அறிந்து, அவருக்காக கிரியை செய்ய வேண்டும்.

கிதியோனுக்குள் பயம் இருந்தாலும், கீழ்படிதல் இருந்தது. தேவன் கூறிய காரியங்களை மற்றவர்களுக்கு முன்பாக செய்ய தயங்கினாலும், அதை தேவன் கூறியவாறே செய்து முடிகிறார். இதனால் அவனது பயத்தை தேவன் பெரிய காரியமாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அவனிடம் இருந்த கீழ்படிதலை தேவன் விரும்பினார்.

நமக்குள் அந்த கிதியோனின் கீழ்படிதல் தேவை. இன்று கிறிஸ்தவ உலகில் மிக குறைந்து வருவது தேவனுக்கு கீழ்படியும் பழக்கம். தேவனுக்கு கீழ்படியாதவர்களை, அவர் எடுத்து பயன்படுத்துவதில்லை என்பதை நாம் மறந்துவிட கூடாது. நம் தேவன் சகலத்தையும் நேர்த்தியாக செய்கிற தேவன். அவரது காரியங்களை நம் சொந்த இஷ்டத்திற்கு எப்படி வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்று விடுகிறவர் அல்ல.

சொந்த இஷ்டத்திற்கு செய்தால், அவர் விலகி கொள்வார். இதனாலேயே இன்று பல ஊழியர்களும் செய்யும் ஊழியம் “சொந்த பிழைப்பிற்காக” என்று மக்களால் தூஷிக்கப்படுகிறது.

கிதியோனின் கீழ்படிதலை கண்ட தேவன், அவனுக்குள் இருந்த பயத்தை நீக்கும் வகையில், கர்த்தருடைய ஆவியை அவன் மீது அனுப்புகிறார் (நியாயாதிபதிகள்:6.34). அப்போது அவன் தைரியமாக எக்காளம் எடுத்து ஊதி, போருக்கு ஆட்களை திரட்டுகிறான்.

எக்காளம் ஊதுவது என்பது, சுவிசேஷம் கூறுவது என்று பொருள் கொள்ளலாம். இன்று சுவிசேஷம் கூற கிறிஸ்தவர்களுக்குள் வெட்கம், பயம், தயக்கம் என்று பல தடுக்கின்றன. ஆனால் தேவனுக்கு கீழ்படியும் போது, அவரது பரிசுத்தாவின் வல்லமை உங்கள் மீது வந்து இறங்கும். அப்போது மேற்கூறிய எல்லா தடைகளும் அகன்று ஓடும். தேவனுக்காக எழும்பி பிரகாசிக்க முடியும்.

கிதியோனை ஒரு பெரிய ஊழியத்திற்காக அழைத்த தேவன், அவனது நிகழ்கால அனுபவத்தை பார்த்து அழைக்கவில்லை. வருங்காலத்தை எண்ணி அழைத்தார். அவன் அதற்கு ஒப்புக் கொடுத்து கீழ்படிந்த போது, தேவன் அழைத்தது போலவே இஸ்ரவேலை இரட்சித்த பெரிய பராக்கிரமசாலியாக மாறினான்.

இன்றும் தேவன் நம்மை இப்படி தான் அழைக்கிறார். அந்த அழைப்பை ஏற்று கீழ்படிந்து தேவ சித்தம் செய்யும் போது, அவர் விரும்பும் பணியும் நடைபெறும். அவரது அழைப்பிற்கு ஏற்ப நாமும் ஆசீர்வாதமாக மாறுவோம்.

ஜெபம்:

எங்களை நேசிக்கும் பரலோகத்தின் பிதாவே, கிதியோனின் வாழ்க்கையின் மூலம் எங்களோடு பேசிய உமது வார்த்தைகளுக்காக ஸ்தோத்திரம். உமது அழைப்பின் மேன்மையை அறிந்து, அதற்கு கீழ்படிந்து, பரிசுத்தாவியின் உன்னத பலத்தை பெற்று, நீர் விரும்பும் பலத்த கிரியைகளை தேசத்தில் செய்ய கிருபை தாரும். எங்களை அதற்கு தகுதிப்படுத்தும். இயேசுவின் நாமத்தில் கேட்கிறோம். எங்கள் நல்ல பிதாவே, ஆமென்.

Spread the Gospel

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *