0 1 min 4 mths

மிருகங்களில் விரிகுளம்புள்ளதாய் இருந்து, குளம்புகள் இரண்டாகப் பிரிந்திருக்கிறதும் அசைப் போடுகிறதுமானவைகளையெல்லாம் நீங்கள் புசிக்கலாம். லேவியராகமம்:11.3

இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் பரிசுத்தர் என்பதால், அவரது மக்களும் பரிசுத்தமாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார். அதற்காக பல கட்டளைகளையும், சட்டங்களையும் மோசேயின் மூலம் அவர் அளித்தார். அதில் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு உணவாக அமைய வேண்டிய மிருகங்களின் தன்மை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை தியான வசனத்தில் தேவன் குறிப்பிடுகிறார்.

இந்த வசனத்திற்கு ஒத்து வராத மிருகங்கள் அனைத்தும் அசுத்தமானவையாக இருக்கும் என்று அதற்கு அடுத்து வரும் வசனங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அப்படியென்றால், இந்த வசனத்திற்கு உட்பட்ட மிருகங்கள் அனைத்தும் சுத்தமானவை என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

இஸ்ரவேல் மக்கள் சாப்பிட தகுதியான சுத்தமான மிருகங்களின் தன்மைகளை ஆவிக்குரிய வகையில் நாம் ஆராய்ந்தால், முதலாவதாக அவை விரிகுளம்பு உள்ளதாய் இருக்க வேண்டும். விரிகுளம்பு என்றால் ஒரு பிரித்தறியும் பண்பை காட்டுகிறது.

அதாவது, இந்த உலகில் நாம் நடமாடும் போது நமக்கு முன்னால் வரும் எல்லா காரியங்களிலும் பாவம் மற்றும் பரிசுத்தத்தை பிரித்தறிய வேண்டும். நமது செய்கைகளிலும் அப்படி பிரித்தறியும் போது, பாவத்தை வெறுத்து பரிசுத்தத்தை பெறுவது எளிதாகி விடுகிறது.

சுத்தமான மிருகங்களின் இரண்டாவது பண்பாக, அவை சாப்பிட்ட உணவை அசைப் போடுகின்றன. நம் வாழ்க்கையில் எவ்வளவோ தேவ செய்திகளை கேட்கிறோம். ஆனால் அவற்றை மனதில் வைத்து தியானிக்கிறோமா? அதாவது அந்த வசனங்களுடன் நம் வாழ்க்கையை ஒப்பிட்டு பார்க்கிறோமா? இது தான் ஆவிக்குரிய வகையில் அசைப் போடும் அனுபவம் ஆகும்.

ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் நாம் வசனங்களை அசைப் போடாமல் விடுவதால், சில சோதனை கட்டங்களில் சோர்ந்து போகிறோம். தேவனை கேள்விக் கேட்கிறோம். நம்மை நாமே உணர்ந்து கொள்ள முடிவதில்லை. இதனால் ஆவிக்குரிய பின்னடைவை சந்திக்கிறோம்.

மேற்கூறிய இரு காரியங்களில் ஒன்று மட்டும் இருந்தால் கூட அது அசுத்தமான மிருகம் தான் என்று தியான வசனத்திற்கு அடுத்த வசனங்கள் தெரிவிக்கின்றன. அவற்றை தொடுகிறது எல்லாம் தீட்டாய் இருக்கும் என்று லேவியராகமம்:11.8 குறிப்பிடுகிறது. மேலும் அவற்றை தேவனுக்கு பலியாகவும் அளிக்கக் கூடாது என தேவன் கூறியுள்ளார்.

புதிய ஏற்பாட்டில், தேவ சமூகத்தில் நம்மையே ஜீவ பலியாக ஒப்புக் கொடுத்தால் மட்டுமே, நாம் செய்வது புத்தியுள்ள ஆராதனையாக இருக்கும் என்று ரோமர்:12.1-ல் வாசிக்கிறோம். எனவே நாம் ஒரு பரிசுத்த பலி மிருகமாக மாறும் வகையில், நம் செய்கைகளில் உள்ள பாவம் மற்றும் பரிசுத்தமான காரியங்களை பிரிந்தறியும் விரிகுளம்பை பெற்றவர்களாக இருப்போம்.

அவ்வப்போது நாம் கேட்கும் தேவ வசனங்களை மனதில் வைத்து, அவற்றுடன் நமது வாழ்க்கையை ஒப்பிட்டு பார்ப்போம். இவ்விரு பண்புகளையும் நாம் கொண்டவர்களாக மாறும் போது, நமக்குள் உள்ள அசுத்தமான தன்மைகள் மறைந்து, பரிசுத்தமான நிலை உருவாகும். அப்போது நாம் தேவனுக்கு ஏற்ற புத்தியுள்ள ஆராதனையை செய்ய முடியும். மேலும் நாம் செலுத்தும் துதிகள், தேவ சமூகத்திற்கு செல்லும் சுகந்த வாசனையாக இருக்கும்.

ஜெபம்:

எங்களை நேசிக்கிற அன்புள்ள தேவனே, உமது சமூகத்தில் நாங்கள் புத்தியுள்ள ஆராதனை செலுத்தும் வகையில், எங்களுக்கு இருக்க வேண்டிய இரு பண்புகளை குறித்து பேசிய உமது வசனத்திற்காக ஸ்தோத்திரம். அவற்றை நாங்கள் கடைபிடித்து, பரிசுத்தமாக மாற கிருபை தாரும். இயேசுவின் நாமத்தில் கேட்கிறோம் எங்கள் நல்ல பிதாவே, ஆமென்.

Spread the Gospel

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *