0 1 min 2 mths

நாம் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தைகளின் மூலம் நாம் யார் என்பதை மற்றவர்கள் புரிந்து கொள்ள முடியும். அதற்காக பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தைகளையும் நாம் யோசித்து பேச முடியாது என்பது உண்மை தான்.

ஆனால் கிறிஸ்தவர்கள் இடையே, பல காலமாக சில வார்த்தைகள் தவறான முறையில் தான் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. என் கவனத்தில் வந்த சில வார்த்தைகளை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். இந்த தவறான பயன்பாட்டை தவிர்த்தால், அடுத்த தலைமுறையினர், சரியாக பேசுவார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

கேட்டது:

இது குறித்து கூறும் போது, உறவு முறையில் ஒருவர் கூறிய சம்பவம் நினைவிற்கு வருகிறது. அதை ஒரு உதாரணமாக கூறுகிறேன். அவர், வெளிநாட்டு கம்பெனி ஒன்றில் கூலி வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். அங்கு முழுக்க முழுக்க எல்லாரும் ஆங்கிலம் மற்றும் ரஷ்ய மொழி மட்டுமே பேசப்படும்.

ஆனால் நம்மவருக்கோ தெரிந்த ஒருவர் மூலம் கிடைத்த வேலை என்பதோடு, கூலி வேலைக்கு எதற்கு ஆங்கிலம் என அவ்வளவாக கற்று கொள்ளாமல், தாய்மொழியை வைத்து காலம் கடத்தி வந்தார்.

சில மாதங்கள் அங்கு பணியாற்றிய இவர், ஒரு பகுதியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். அப்போது பொருட்கள் ஆங்காங்கே சிதறி கிடந்துள்ளன. அதை கண்ட அவ்வழியாக சென்ற பெரிய அதிகாரி ஒருவர், இந்த பொருட்கள் ஏன் இப்படி கிடக்கின்றன? என்று கேட்டுள்ளார்.

அதற்கு பதில் கூறிய நம்மவர், நான் அதை கவனிக்க தவறிவிட்டேன் என்று கூறுவதாக நினைத்து, I don’t care sir என்று ஆங்கிலத்தில் கூறியுள்ளார். உடனே கோபமடைந்த அதிகாரி, இப்படி பொறுப்பில்லாமல் பதில் கூறும் உன்னை யார் வேலைக்கு சேர்த்தது? என்று கூறி உடனே வெளியே அனுப்பிவிட்டார்.

அதன்பிறகு ஆங்கிலம் சரியாக தெரியாமல் அப்படி கூறியதாக எவ்வளவோ முறை மன்னிப்பு கேட்டும், அதற்கு அந்த அதிகாரி இரக்கம் காட்டவே இல்லை. இதேபோல, நாம் பேசும் சில வார்த்தைகள் சந்தர்ப்பத்திற்கு தகுந்தாற் போல முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

பேசும் வார்த்தைகள்:

இன்றைய கிறிஸ்தவர்கள் இடையே பயன்பாட்டில் உள்ள ஒரு வார்த்தை தான் ஸ்தோத்திரம் என்பது. இரட்சிக்கப்பட்டவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சந்திக்கும் போது, ஸ்தோத்திரம் என்று கூறுவார்கள். இதை ஒரு வணக்கமாகவே கிறிஸ்தவர்கள் இடையே கருதப்படுகிறது.

இதனால் தான் நாம் யாருக்காவது ஸ்தோத்திரம் என்று கூறாமல் இருந்தால், உடனே எனக்கு அவர் ஸ்தோத்திரம் கூட சொல்லவில்லை என்று குறையாக கூறுவார்கள். அது பெரியவர்களுக்கு அளிக்கும் மதிப்பு என்ற எண்ணம் கூட உள்ளது.

ஆனால் உண்மையில், உங்களை சந்திக்க உதவிய தேவனுக்கு ஸ்தோத்திரம் என்பது தான் அதன் பொருள். எனவே ஸ்தோத்திரம் என்று பொதுவாக கூறாமல், தேவனுக்கு அல்லது கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம் என்று கூறுவது தான் சரியானது.

இந்த வரிசையில் தேவ சித்தம் என்ற வார்த்தையும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. தங்கள் சொந்த விருப்பத்திற்கு ஏதாவது செய்துவிட்டு, பிரச்சனைகளில் சிக்கி கொள்ளும் போது, எல்லாம் தேவ சித்தம் போல நடக்கும் என்று கூறுவார்கள். தேவ சித்தம் என்றால், அதற்கு முழுமையாக ஒப்புக் கொடுக்க வேண்டும். நம் விருப்பத்தை அதில் நுழைக்க கூடாது.

எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவர் வியாதியில் கஷ்டப்படும் போதே, மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும். அப்படி செய்யாமல், அது அதிகமாகி, தாங்க முடியாத நிலை வரும் போது, மருத்துவமனைக்கு செல்வார்கள். அங்கு அவரது உயிருக்கு ஏதாவது நேர்ந்து விட்டால், தேவ சித்தத்திற்கு ஒப்புக் கொடுத்து ஜெபித்து விட்டேன் என்று சாட்சி கூறுவார்கள்.

அதேபோல மரண போராட்டத்தில் உள்ளவர்களுக்காக ஜெபிக்கும் ஊழியர்களும், இப்படி கஷ்டப்படுவதை பார்க்க சகிக்க முடியாமல், தேவ சித்தத்திற்கு ஒப்புக் கொடுத்து ஜெபித்து விட்டேன் என்று கூறுவார்கள். அதாவது ஜீவனை எடுத்து கொள்ளும் என்று ஜெபித்துவிட்டேன் என்பதை இப்படி கூறுவார்கள்.

இதன்மூலம் மரண தருவாயில் இருப்பவரை தேவ சித்தத்திற்கு ஒப்புக் கொடுத்தால், அவர் சாக மட்டும் தான் செய்வார். பிழைக்கமாட்டார் என்ற தவறான அர்த்தம் மட்டுமே மற்றவர்களுக்கு உண்டாகும்.

இதேபோல சில சபைகளில், தேவ ஊழியர்கள் என்ற வார்த்தைக்கு பதிலாக, பரிசுத்தவான்கள் என்று அழைக்கிறார்கள். ஊழியர் என்பதற்கும் பரிசுத்தவான் என்பதற்கும் நிறைய வித்தியாசம் உள்ளது. ஏனெனில் தேவன் மட்டுமே பரிசுத்தத்தில் பூர்ணமாக உள்ளவர். இதனால் அவரை மட்டுமே நாம் பரிசுத்தர் என்று அழைக்க முடியும்.

உலகில் வாழும் எந்த மனிதரும் பூர்ணமான தெய்வீகத் தன்மை கொண்டவர் அல்ல. இயேசு மட்டுமே பரிசுத்தமாக பிறந்து, பரிசுத்தமாகவே வாழ்ந்தவர். ஆனால், அவரே ஒரு இடத்தில் என்னை நல்ல போதகர் என்று ஏன் கூப்பிடுகிறாய்? என்று ஒருவரிடம் கேட்கிறார்.

இயேசு தன்னை நல்லவர் என்று கூப்பிட கூட அமைதிக்கவில்லை. அப்படியிருக்க, அவருக்கு ஊழியம் செய்பவர்கள், பரிசுத்தவான்கள் என்று அழைக்கப்படலாமா? என நீங்களே முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள்.

இந்த வரிசையில், கிறிஸ்தவ மரணங்களில் அதிகமாக பயன்படுத்தும் Rest in peace அல்லது RIP என்பது கூட சேர்த்து கொள்ளலாம். யாராவது இறந்துவிட்டதாக செய்தி வந்தால், உடனே RIP என்று போட்டு விடுகிறார்கள். இதை தமிழில் கூறினால், அன்னாரது ஆத்துமா சாந்தி அடையட்டும் என்ற பொருள்படும்.

மனிதனை ஜீவ ஆத்துமாவாக மாற்றியது தேவனுடைய சுவாசம். அந்த ஆத்துமா அவரோடு பரலோகத்தில் இணைந்தால் மட்டுமே, அதற்கு சாந்தி உண்டாகும். அந்த நிகழ்வு, வெள்ளை சிங்காசனத்தில் ஆட்டுக்குட்டியான இயேசுவின் நியாயத்தீர்ப்பிற்கு பிறகு தான் நடக்கும்.

அந்த நிகழ்விற்கு பிறகே, ஆத்துமா சாந்தி அடையுமா அல்லது துன்பம் அடையுமா என்பது தெரியும். இதை பற்றி எந்த யோசனையும் இல்லாமல், ஒருவரின் மரணத்திற்கு பிறகு, ஆத்துமா சாந்தி அடையட்டும் அல்லது RIP என்று நாம் எப்படி கூற முடியும்?

இதேபோல, மரணமடைந்த நபரை குறித்து குறிப்பிடும் போது, அவர் மகிமைக்குள் பிரவேசித்தார் என்று கூறுகிறார்கள். இயேசுவின் இரண்டாம் வருகையே இன்னும் நிகழாமல் இருக்க, இறந்தவர் எப்படி மகிமைக்குள் பிரவேசிக்க முடியும்?

இயேசுவின் நெருங்கிய சீஷரும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் எழுதியவருமான யோவான் கூட, பரலோகத்தில் நாம் எப்படியிருப்போம் என தெரியவில்லை என்று கூறுகிறார். மேற்கூறியது போல, நியாயத்தீர்ப்பு பிறகு மட்டுமே நாம் மகிமைக்குள் பிரவேசிப்போமா இல்லையா என்பது தெரியும்.

சிந்தித்தது:

இப்படி, கிறிஸ்தவர்கள் இடையே பல வார்த்தைகள் தவறாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆனால் இவை அனைத்தும் மனதில் ஒன்றை கருதி கொண்டு, வாயில் வேறு அர்த்தம் அளிக்கும் வார்த்தையாக கூறப்படுகின்றன என்பது தான் வருத்தம்.

எனவே எந்த வார்த்தையை பயன்படுத்தினாலும், அது தவறான கருத்தையோ, எண்ணத்தையோ பிறருக்கு அளிக்குமா? என்று யோசித்து பேசுவது நல்லது. ஏனெனில் நாம் யோசிக்காமல் பேசும் வார்த்தைகள், பிறருக்கு இடறலாக கூட அமைய வாய்ப்புள்ளது என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

– கர்த்தருக்குள் அன்பான சகோதரன்

Spread the Gospel

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *